3-4-3 oynadığın futbolcularla 4'lü oyunun her türlüsünü oynarsın. Futbolcuların altyapısı ve yetişme tarzı zaten 4'lü oyuna göre olduğu için, 3'lüden 4'lü oyuna kolay geçersin. Ama tam tersi durum çoğu zaman olmayabilir. 3'lü oynamak için başka meziyetler ve fiziksel özellikler de lazım. En başta, başka bir ciğer lazım mesela. Sol ve sağ kanadı sezonun büyük bölümünde gidip gelecek kadar ciğeri olan oyuncular lazım. İki tane de değil, sağlam yedekli 4 tane hem de. Orta sahada da aynı ciğerden 3-4 tane daha lazım, defansa da en az 3 tane birden. (Bunların bir de pas yapıp, orta açabilenini de bulacaksın). Önde de olmazsa olmaz çok çok iyi bir santrafor. Çünkü 3'lü oyunun bizde gördüğümüz örnekleri, top yapmak, oyun kurmak yerine, sürekli baskı yapıp rakipten top kapmaya ve şok gol atmaya yönelik. Bunlar yoksa 3'lü oynamak bir çok maçta kaos futbolundan başka bir şey seyrettirmez. Valerien Ismael için ilk maçta yazdığımız şey, bu takımı tempoyla orantılı,
Son beş maçını kazanamamış Beşiktaş'ın Alanyaspor'u hem de farklı geçmesi önemli. Bunda seyirci faktörü, Batshuayi'nin bu kez kaçırmadan 2 gol atması ve yeni teknik direktörün ilk kez taraftarla buluşması ilk 3 etkendi. 4 gollü galibiyet Valerien Ismael ile Beşiktaşlı taraftarlar arasında güven bağını hemen oluşturmuş oldu. Taraftar Valerien'i sevdi, yeni formatı sevdi. Maçı isteyen daha da önemlisi önde olsa bile oyunu değişikliklerini hücumdan yana kullanan teknik direktör her zaman sevilir zaten. Gece de Beşiktaş için güzel başladı ve güzel bitti. Hedefi kalmamış, Avrupa’ya katılma şansı oldukça zora girmiş bir takımın 37 bin taraftar toplaması ligin bu döneminde takdir edilecek bir olay. Trabzonspor maçından sonra attığı bir tweetle taraftarı stada çağıran ve üstüne bir de gol kaydeden Josef De Souza'ya da ayrı bir tebriği iletmeden geçmek olmaz. Çok büyük oyuncu ve karakter Josef.
Biz burada skor odaklı değerlendirmekten ziyade saha içinde oynanmaya çalışılan oyuna bakacağız. Uzun vadede bu oyun
Beşiktaş taraftarı Trabzonspor maçını seyretmek için ayrı bir heyecan ve merakla oturdu televizyon başına.
4-2-3-1 ve 4-1-4-1 düzenlerinde zor gol atan takımlarının, Valerien Ismael yönetiminde 3-4-3 ile nasıl gol atacağı ve böyle bir düzende ne sonuç alacağı çok büyük meraka yol açmıştı haliyle. Şampiyonluğu neredeyse garantilemiş olan Trabzonspor kentinin geceye kattığı coşku da maçın başka bir seviyede oynanacağının işaretini veriyordu.
Mutlaka, sahadaki herkesten daha çok heyecanlı ve hırslıydı Valerien Ismael. Ondaki heyecanı ve hırsı futbolcularda da gördük ilk düdükle beraber. Yeni teknik direktöre kendini göstermek isteyen (klasik) ve önümüzdeki sezonda yerini şimdiden garantilemek isteyen futbolcular gibi saldırdı Beşiktaşlı oyuncular. Sahanın her yerinde pres yaptılar, top kaptılar, paslaşmalar yaptılar, pozisyona girmeye çalıştılar.
Büyük ihtimalle saha kenarında 'bu iş olacak buradan galibiyetle döneceğiz' diye düşünüyordu ki Valerien hoca, Türkiye'nin futbol iklimi daha ilk maçtan hemen çıktı
Aslında Batshuayi attıklarının çok çok daha fazlasını kaçırmasaydı böyle bir başlığa gerek kalmayacaktı.
Sadece Batshuayi değil tabi, Larin de öyle. Yönetimle ilk yarıdan itibaren yapmaya başladığı yeni sözleşme görüşmeleri olumlu ilerleyip, geçen sezonki performansının çok gerisinde kalmamış olsaydı da bu başlığı atmayacaktık. Büyük ihtimalle Ghezzal'ın performansı da yükselecek, gol ve asist sayısını katlayacak, Beşiktaş için de bambaşka şeyleri konuşuyor olacaktık.
Ama Beşiktaş'ın şu an geldiği nokta tam bir çözümsüzlük. İlk olarak gitmeden bir hafta önce Sergen Yalçın söylemişti 'çözüm üretemiyorum' diye. Sergen Yalçın gitti Önder Karaveli geldi. Başlarda motivasyon değişikliği ve hafif bir kıpırdanmayla kazanmaya, en azından kaybetmemeye başladı Beşiktaş. Süper Kupa'yı da kazandı hatta. Ama giderek kendini yeniden gösteren ve geldiğimiz noktada derinleşen bir sorun oldu, oynayıp, oynayıp gol atamamak, atınca maçı kopartamamak ve yenilmese de kazanamamak.
Taraftar güzel oyun ister ama en
Derbilerde yıllardır maç öncesi ve maç sırasındaki gerginliklerden hep zararlı çıkmıştır Beşiktaş. Bu maçta da öyle oldu. Yine faturayı ödediler.
Son dört günün gündemi 'erteleyelim, erteleyemezsin, yok ben ülke puanına şu kadar katkı yaptım, sen sıfır çektin, yok sen de 7 yedin' polemiğini, en iyi değerlendiren ve gerekli motivasyonu fazlasıyla sağlayan Galatasaray oldu.
Sezonun belki de en baskılı, istekli, hırslı ilk yarısını oynadı sarı-kırmızılılar. 45 dakika yetti onlara. Beşiktaş ise Galatasaray'ın inanılmaz baskısına hiç bir şekilde karşılık veremedi. Ne pas yapabildi, ne ikili mücadele kazanabildi. Hatta uzun top bile atamadı. İleride top tutması beklenen Kenan, Güven ve Teixeria Galatasaray'ın defansı tarafından (güç açısından) resmen ezildi, çiğnendi. Ghezzal top bile göremedi. Rosier Beşiktaş'a geldiğinden beri en zor maçını Kerem karşısında oynadı ve kötü oynadı. Onun kanadındaki Kerem iki gol attı. Atiba ve Can orta sahayı tamamen teslim ettiler Galatasaray'a.
Böyle olunca ikili mücadeleler kadar, ataktan dönen
Yazının finaline geldiğimizde sarf edeceğimiz cümleleri en baştan yazarak başlayalım.
Beşiktaş'ın daha şimdiden yapması gereken ilk işi santrforu belirlemek ve süreci çok uzatmadan yeni sezon kamp dönemine bu transferi bitirerek girmek. Bakın; şu anda takımın önümüzdeki yıllara dönük planı, projesi mi varmış, altyapıdan futbolcu mu gelecekmiş, Önder Karaveli ile mi devam edilecekmiş, yeni teknik direktör mü gelecekmiş mevzusundan daha önemli bu konu. Dün akşam da bir kez daha gördük; eveleyip gevelemeden, ona mı versem, pozisyon mu alsam, köşeye topu mu ittirsem diye düşünmeden, kaleye iyi vuran standart bir santrforu olsaydı Beşiktaş'ın, daha ilk yarıdan 3-0'ı yakalar maçı da bitirirdi. O yüzden yapılması gereken ilk ve en önemli iş santrfor transferi.
Geçen sezon gördük, (üstelik son 10 maç oynamayan) Aboubakar'ın takıma kattığı gücü. Şenol Güneş'in şampiyonluklarında gördük Mario Gomez'in, Cenk Tosun'un, yine Aboubakar'ın etkisini. Öyleyse en öncelikli iş santrfor transferi olmalı.
Şimdi maça
Halil Umut Meler 98'inci dakikada düdüğü çaldığında sadece maçı değil, koskoca bir sezonu da bitirmişti Beşiktaş için.
Halbuki ne rüyalarla, ne şaşalarla, ne sansasyonlarla yapılmıştı transferler. Bonservisine toplam 110 milyon Euro ödenmiş, Juventus, Barcelona, Roma görmüş Pjanic, Çin'e giderken Shaktar'ın bir kalemde 50 milyon Euro kazandığı Teixeira ve İngiltere'nin Batman'i Batshuayi. Kalemi alıp kadroyu yapanlar Atiba'yı yedeğe çekmişti bile sezon başı. Öyle ya, ne işi vardı Atiba'nın böyle bir takımda, hep hücum hep hücum yapacaktı fişek takım, rekorlar kıracaktı. Şampiyonlar Ligi'nde gruplardan mutlaka çıkılacak, ligde yeniden şampiyon olunacak, kupa üst üste ikinci kez kazanılacaktı. Bunların hepsi yazıldı o kağıtlara. Tarihler 2 Mart 2022 saat 22.30'u gösterdiğinde ise hakemin düdüğü sezonu böyle bitiriverdi işte. Koca bir sezon, koca bir hiç olmuştu mart ayında.
Pjanic yoktu, sakattı. Batshuayi vardı ama maçın herhangi bir anında oyundan alınsa eminim taraftarlar çok sevinecekti. Teixeria ise vardı yoktu, hala bir atımlık
Beşiktaş için 1-0'a kadar oynanan oyun, içinde coşku barındırsa da sonuç alacak bir oyun gibi görünmüyordu.
Maçın hemen başında, geçen sezonki futbolu hatırlatan önde baskı ve kapılan toplarla yapılan hızlı ataklar golle sonuçlanmayınca, sürekli tekrara düşen bir kanat oyununa döndü Beşiktaş. Bu ortalar da yerini bulamayınca doğal olarak gol atamadılar. Ama bu formata sıkışıp kalmak, hücumun farklı organizasyonlarını denememek, hatta şut bile atmamak tam da Altay'ın istediği bir oyun şekliydi. İlk yarı da öyle bitti zaten. Akılda kalan sadece Kenan'ın sağ çaprazdan topu ittirmesi ve Teixeria'nın kalecinin üstünden aşırtamadığı pozisyon vardı.
İkinci yarıda da oyun böyle devam etti. Görünen oydu ki Beşiktaş, oyuncu değişiklikleri etki etmezse, duran top harici gol atacak gibi durmuyordu. Ama Önder Karaveli de oyundan memnun olacaktı ki, Vida'nın kurtarıcı golüne kadar değişiklik yapmamıştı bile. Hırvat stoper kornerden golü atınca 'Beşiktaş coşmaya başladı' desek yanlış olmaz. O dakikadan sonra, Altay'ın kendi ceza sahasını terk etmeye
