Filistinli Esil: Kalbimin bir parçası hala Filistin’deki okul sıramda oturuyor
Bursa’da 598 bin 863 öğrencinin ders başı yaptığı yeni eğitim-öğretim yılı, Filistinli ortaokul öğrencisi Esil Keşta’nın duygusal konuşmasıyla başladı. Gazze’deki arkadaşlarına, öğretmenlerine ve okuluna olan özlemini anlatan Esil, “Bugün burada eğitimime devam ediyorum. Ama kalbimin bir parçası hala Filistin’deki okul sıramda oturuyor. Acaba şimdi neredeler, acaba bir gün yeniden aynı okul bahçesinde birlikte koşabilecek miyiz? Ben vatanımdaki okulumu çok özledim” dedi.
Bursa’da 2 bin 71 okulda 598 bin 863 öğrenci ile 40 bin 699 öğretmen ders başı yaparken, Nilüfer ilçesindeki Endez İlkokulu ve Güzel Sanatlar Müzik Ortaokulu'nda tören düzenlendi. Filistinli öğrenciler için gökyüzüne balon bırakılan İlköğretim Haftası programında konuşan Bursa Valisi Erol Ayyıldız, "Bizler biliyoruz ki bir milletin en büyük gücü bilgiyle donanmış, milli ve manevi değerlerini özümsemiş, düşünen, üreten ve çağın gerektirdiği becerilere sahip nesiller yetiştirmektir. Türkiye, eğitim alanında attığı kararlı adımlarla çocuklarımızı geleceğe hazırlayan güçlü bir eğitim anlayışını sürdürmektedir" dedi.
İl Milli Eğitim Müdürü Gürhan Çokgezer ise "Eğitim, farklı hayatları birbirine yaklaştıran, çocukların yüreğinde ortak duygulara yer açan güçlü bir bağdır. Çocuğa dünyayı öğretmek ve dünyaya karşı sorumluluk bilinci kazandırmaktır" ifadelerini kullandı.
‘BEN VATANIMDAKİ OKULUMU ÇOK ÖZLEDİM’
Filistin’den 2024 yılında Türkiye’ye gelen ortaokul öğrencisi Esil Keşta ise yaptığı konuşma ile törene katılan herkesi duygulandırdı. Gazze’deki arkadaşlarına, öğretmenlerine ve okuluna olan özlemini anlatan Esil Keşta, şunları söyledi:
"Ben Filistinli bir çocuğum. Bugün ben de sizler gibi okula geldim. Çantam sırtımda, defterlerim önümde, öğretmenim karşımda. Burada okuyabiliyor, derslerime girebiliyor ve arkadaşlarımla aynı sıraları paylaşabiliyorum. Bunun için çok mutluyum. Ama okulun kapısından her girdiğinde aklıma Gazze’deki okulum geliyor. Filistin’de bıraktığım sınıfım, sıram, öğretmenim ve arkadaşlarım gözümün önünde canlanıyor. Burada okul zili çaldığında sınıfa girerken eski öğretmenim birazdan kapıdan içeri girecekmiş gibi hissediyorum. Burada yeni arkadaşlarım var. Birlikte oyun oynuyor, ders çalışıyor ve gülüyoruz. Ama bazen Filistin’deki arkadaşlarımı düşünüyorum. Acaba şimdi neredeler, acaba bir gün yeniden aynı okul bahçesinde birlikte koşabilecek miyiz? Ben vatanımdaki okulumu çok özledim. Koridorlarını, bahçesini, sınıfın penceresinden gördüğüm gökyüzünü, sırama oturup defterimi açmayı, öğretmenimin tahtaya yazdığı kelimeleri, arkadaşlarımla paylaştığım küçücük anları bile özledim. Bugün burada eğitimime devam ediyorum. Ama kalbimin bir parçası hala Filistin’deki okul sıramda oturuyor. En büyük dileğim bütün çocukların kendi vatanlarında, kendi okullarında olması."
