Geri Dön
İstanbulDünya Prematüre Günü’nde aileler ve uzmanlar bir araya geldi

Dünya Prematüre Günü’nde aileler ve uzmanlar bir araya geldi

Dünya Prematüre Günü’nde aileler ve uzmanlar bir araya geldi

Esra GÜNTEPE - Fırat ALKIZ / İSTANBUL (DHA)- MEMORİAL Göztepe Hastanesi’nde Dünya Prematüre Günü kapsamında düzenlenen etkinlikte, erken doğumla dünyaya gelen bebeklerin aileleri bir araya geldi. Etkinlikte erken doğum sürecinde yaşanan zorluklara, prematüre bebeklerin tedavi ve bakım süreçlerine dikkat çekildi.

Dünya Prematüre Günü’nün bundan sonra her yıl 15 Kasım tarihinde kutlanacağını ifade eden Memorial Göztepe Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Uzmanı Doç. Dr. Bora Baysal, “Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre, dünyada her yıl yaklaşık 13 milyon bebek prematüre olarak doğarken her 10 bebekten biri 37’nci gebelik haftasını tamamlamadan dünyaya geliyor. Türkiye’de ise Sağlık Bakanlığı’nın 2025 yılı verilerine göre 113 bin 540 bebek prematüre olarak doğdu” dedi. Etkinlikte, 27’nci gebelik haftasında 750 gram ağırlığında dünyaya gelen ve 155 gün yenidoğan yoğun bakım ünitesinde tedavi gören 3 yaşındaki Demir Liva Eldemir’in ailesi de yaşadıkları zorlu süreci anlattı.

Memorial Göztepe Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Uzmanı Doç. Dr. Bora Baysal, prematüre doğumu, 37’nci gebelik haftasını tamamlamadan gerçekleşen doğumlar olarak tanımladıklarını belirterek, "Bunların da kendi içinde sınıfları var. 32 haftanın altında doğan bebekleri prematüre, 28 haftanın altında doğan bebekleri aşırı prematüre, 32-37 hafta arasında doğan bebekleri ise orta derecede prematüre olarak adlandırıyoruz. Prematüre doğumların nedenlerini anneye ve bebeğe bağlı faktörler olarak ayırabiliriz. Anneye bağlı nedenler arasında servikal yetmezlik, bebeğe bağlı nedenler arasında ise bebeğin zarlarının enfekte olması ve koryoamniyonit dediğimiz tablo yer alıyor. Prematüre doğum yapan bir annenin sonraki gebeliğinde de erken doğum yapma olasılığı diğer annelere göre daha yüksek" dedi.

'HER 10 BEBEKTEN BİRİ PREMATÜRE DOĞUYOR'

Türkiye'deki ve dünyadaki prematüre doğum oranlarının birbirine yakın olduğunu belirten Baysal, "Her 10 canlı doğumdan biri prematüre olarak dünyaya geliyor. Türkiye'de de 2025 yılı Sağlık Bakanlığı verilerine göre yaklaşık 113 bin 540 bebek prematüre olarak doğdu. Çok erken yaşta, özellikle 16 yaşın altındaki gebelikler risk faktörü oluşturuyor. İleri yaş gebeliklerde de risk bir miktar artabiliyor. Ancak prematüre doğumları her yaş grubunda görebiliyoruz" diye konuştu.

Yenidoğan bakımında teknolojinin gelişmesiyle prematüre bebeklerin yaşama şansının arttığını ifade eden Baysal, "Kuvözlerin ilk ortaya çıkışı 1900'lü yılların başına dayanıyor. O dönemlerde prematüre doğan bebeklerin yaşama şansının olmadığı düşünülüyordu. Teknolojinin ilerlemesiyle birlikte bebeklerin yaşam oranları önemli ölçüde arttı. Artık çok ciddi solunum destek ünitelerimiz ve makinelerimiz var. Bebeklerin beslenmesi, kanguru bakımı ve anne sütüyle erken tanışması konusunda da geçmişe göre çok daha fazla bilgiye sahibiz. Eskiden yaşama olasılığı çok daha düşük olan bebekler artık hayata daha güçlü tutunabiliyor" ifadelerini kullandı.

Ailelerin bu süreçte morallerini yüksek tutmalarının önemli olduğunu vurgulayan Baysal, "Ailelerin umutsuzluğa ve karamsarlığa kapılmalarına neden olacak şeylerden olabildiğince uzak durmalarını istiyorum. Biz yoğun bakımda yapmamız gerekenleri yapıyoruz. Ailelerin de bize güvenmelerini ve bebeklerinin takiplerini aksatmamalarını öneriyorum. Bebekler taburcu olduktan sonra da takibimiz bitmiyor. Prematüre doğan bebekler riskli bebekler olduğu için takiplerinin sürdürülmesi gerekiyor. Genellikle 2 yaş civarında, 'catch-up' dediğimiz yaşıtlarını yakalama süreci gerçekleşiyor. Ancak ben kendi adıma bu takipleri daha uzun süre devam ettiriyorum" dedi.

'27 HAFTALIKKEN 750 GRAM OLARAK DÜNYAYA GELDİ'

Prematüre dünyaya gelen 3 yaşındaki Demir Liva Eldemir'in annesi Yaprak Eldemir, çocuk sahibi olabilmek için 11 yıl beklediklerini belirterek, "Liva, 11 yıldır hasretini çektiğimiz, sonunda tüp bebek yöntemiyle sahip olduğumuz tek çocuğumuz. Çok uzun yıllar yolunu gözlediğimiz için üzerine kurduğumuz hayaller ve beklentiler çok fazlaydı. 26’ncı haftamızda doktorumuz hastaneye yatmam gerektiğini söyledi. Doğuma kadar hastanede kontrol altında olmam gerekiyordu. Bu bizim için büyük bir şoktu. Hiçbir hazırlığımız yoktu. Hastaneye yattıktan sonra yavaş yavaş hazırlıklarımı yapacağımı düşünüyordum ancak bir hafta bile geçmeden oğlumuz dünyaya gelmek istedi. 27 haftalıkken 750 gram ağırlığında ve 30 santimetre boyunda doğdu" diye konuştu.

'155 GÜN YOĞUN BAKIMDA KALDI'

Oğlunun 155 gün yoğun bakımda kaldığını, bunun 96 gününü entübe olarak geçirdiğini anlatan Eldemir, "İlk bir ay boyunca solunum makinesi en yüksek seviyede çalışıyordu. Doktorumuz bize yapılabilecek başka bir şey kalmadığını söylemişti. Dualarla Allah'a sığınmaktan başka yolumuz yoktu. Daha sonra doktorumuz bize kök hücre tedavisini önerdi. Oğlum bir aylıkken akciğerleri için kök hücre tedavisi gördü. Bu tedavi solunum makinesinin desteğinin azaltılmasına yardımcı oldu. En çok zorlandığım şey, uzun süre entübe kaldığı için onu kucağıma alamamak, kokusunu duyamamak ve sesini duyamamaktı. Kuvözde diğer bebekler ağlarken benim oğlumun boğazında hortum olduğu için sesi çıkmıyordu. Sessizce ağlıyordu. Onu o şekilde görmek gerçekten çok yıpratıcıydı" dedi.

'UMUTLARINI KAYBETMESİNLER'

Oğlunun sağlığına kavuşarak eve dönmesinin kendileri için büyük bir mucize olduğunu söyleyen Eldemir, "Prematüre doğum çok inişli çıkışlı bir yolculuk. Bir gün durumu iyi olan bebeğin bir anda durumu kötüleşebiliyor. Tıbbın ilerlemesi kadar doktorların yenilikleri takip etmesi de çok önemli. Oğlumuzu eve götürebilmemiz bizim için büyük bir mucizeydi. Benzer süreci yaşayan aileler umutlarını kaybetmesinler. Güçlü dursunlar, bebeklerine inansınlar ve kendilerini doktorlara ve hemşirelere emanet etsinler. Bu süreç bol sabır, gözyaşı ve duayla tamamlanıyor" ifadelerini kullandı.

'EŞİME DESTEK OLMAYA ÇALIŞTIM'

Demir Liva'nın babası Mazhar Eldemir ise erken doğum sürecinde yaşadıkları duygusal zorluklara değinerek, "Ne hissedeceğimizi şaşırmıştık. Bir yandan çocuğumuzla ilgili çok büyük sıkıntılar vardı, diğer yandan işlerimizi de idare etmemiz gerekiyordu. Yoğun bakım sürecinde eşime destek olmaya çalıştım. Ona, yoğun bakım odasına girdiğimizde kesinlikle ağlamayacağını söyledim. Aslında böyle bir kural yoktu ama ikimizin de buna ihtiyacı vardı. Yoğun bakıma gittiğimizde ağlamıyorduk ancak arkadaşlarımın yanında duygularımı dışa vuruyordum. Çok şükür bugün oğlumuzu kucağımıza alabildik. Benzer süreci yaşayan ailelere tavsiyem sabırlı olmaları, umutlarını kaybetmemeleri ve babaların eşlerinin her zaman yanında durmaları" diye konuştu.

İlginizi Çekebilecek Diğer Haberler

Sıradaki Haber