Tedavisi tamamlanan SMA'lı Abbas Miran'ın annesi: Umut hep var

Bornova'da yaşayan ayakkabı tasarımcısı Nureddin İbiş (23) ve Sultane İbiş çiftinin 23 Mayıs 2024'te dünyaya gelen oğulları Abbas Miran'a, henüz 12 günlükken topuk kanından yapılan testle Spinal Musküler Atrofi (SMA) Tip 1 tanısı konuldu. Valilik izniyle başlatılan ve 14 ay süren bağış kampanyası, hayırseverlerin ve gönüllülerin desteğiyle geçen yıl kasım ayında tamamlandı. Aile, 5 Ocak'ta tedavi için Dubai'ye gitti. Dubai'ye gittikten 20 gün sonra 19 aylıkken gen tedavisi ilacını alan Abbas Miran, 3 aylık tedavi sürecinin ardından Mart 2026'da Türkiye'ye döndü.

'İLAÇTAN BİR HAFTA SONRA DEĞİŞİM BAŞLADI'

İlacın etkilerini çok kısa sürede gözlemlediklerini dile getiren Sultane İbiş, "Dubai'de ilacını alır almaz Miran'daki değişimleri hemen fark ettik. Yemek yerken çok zorlanıyordu ancak ilacı aldıktan bir hafta sonra solunumunda ve beslenmesinde çok büyük etki gördük. İlaçtan önce yürüyemiyordu, sürekli boğulma tehlikesi yaşıyordu. Dubai'ye giderken sadece tutunarak bir iki adım atabiliyordu. İlacı aldıktan sonra ise bağımsız bir şekilde yürümeye başladı" dedi.

'ESKİDEN SADECE KORUMAYA ÇALIŞIRDIK, ŞİMDİ İLERLİYORUZ'

Abbas Miran'ın gelişiminin hızla devam ettiğini belirten İbiş, "Konuşması hiç yoktu. Şu an yeni yeni konuşmaya, kelimeler çıkarmaya başladı. Tabii ki yaşıtlarına göre eksiklerimiz var ama geç kalmış değiliz. Sürekli enfeksiyon kapıyordu. Bir ayağımız hep hastanedeydi. Şu an haftada 3 gün fizik tedavi, 2 gün yutma terapisi ve 1 gün konuşma terapisi alıyoruz. Dubai öncesinde sadece Abbas Miran'ın durumunu korumaya çalışırdık, ilerleme alamazdık. Ama şimdi hem mevcut durumunu koruyoruz hem de gün geçtikçe ilerliyoruz" diye konuştu.

'EVLADIN İÇİN HER ŞEYİ YAPABİLECEK GÜÇTE OLUYORSUN'

Kampanya sürecinde yaşadıkları duygusal ve fiziksel zorluklara da değinen Sultane İbiş, diğer SMA'lı çocukların ailelerine umut ışığı olarak şunları söyledi:

"İnsanlardan para istemek hiç kolay değil ama ortada bir can var ve evladın için her şeyi yapabilecek güce ulaşıyorsun. Birçok aile benimle konuşup, 'Sultan yapamıyorum' diyor. Onlara hep söylüyorum; gerçekten geçmeyecek gibi görünüyor ama geçiyor. Biz hep umudun var olduğunu bilerek bu yola çıktık. Sonu ne olursa olsun çocuğumuz için çabalamamız gerektiğini biliyorduk. Yürüyemeyen çocuğum şu an yürüyor, yemeğini yiyebiliyor. Bu benim için en büyük mutluluk."